Uśmiechnięta osoba w okularach stoi przy dużym granitowym głazie z tabliczką informacyjną w języku polskim.

Znikające morze – kulisy największej ekologicznej katastrofy w Azji Środkowej

Data publikacji: Czas czytania: 2 minuty czytania

Oddział Kielecki Polskiego Towarzystwa Geograficznego oraz Instytut Geografii i Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach zapraszają na spotkanie, które odbędzie się w czwartek, 5.03.2026 r. o godz. 10.00 w sali 347 budynku A na Wydziale Nauk Ścisłych i Przyrodniczych, przy ul. Uniwersyteckiej 7 w Kielcach. W programie prelekcja dr hab. Marii Górskiej-Zabielskiej, prof. UJK pt.: „Znikające morze: kulisy największej ekologicznej katastrofy w Azji Środkowej”.

 

Uśmiechnięta osoba w okularach stoi przy dużym granitowym głazie z tabliczką informacyjną w języku polskim.

dr hab. Maria Górska-Zabielska, prof. UJK
z głazem narzutowym jej imienia
w Ośrodku Edukacji Regionalnej w Hołownie, 2024 r

Wystąpienie „Znikające morze: kulisy największej ekologicznej katastrofy w Azji Środkowej” poświęcone jest jednej z najbardziej dramatycznych w skutkach decyzji gospodarczych XX wieku. Prelekcja ukazuje, jak błędnie prowadzona polityka ZSRR od lat 30. doprowadziła do stopniowego zaniku Morza Aralskiego — niegdyś czwartego największego jeziora świata. Uczestnicy poznają tło geograficzne regionu, jego unikatowe geodziedzictwo oraz historię „bawełnianego imperium”, które stało się początkiem ekologicznego upadku. W trakcie spotkania omówione zostaną konsekwencje gospodarcze, środowiskowe i zdrowotne, a także wpływ katastrofy na lokalny klimat. Narrację wzbogacą fotografie autorki wykonane podczas jej podróży do Azji Centralnej w 2025 roku.

Osoba w turkusowej bluzce i spódnicy stoi pod półkolistą, niebieską ceglaną ścianą, ręce za plecami, patrzy w bok.

Chiwa, Uzbekistan, Minaret Kalta-Minor,
2025 r.

Dr hab. Maria Górska-Zabielska, prof. UJK jest pracownikiem naukowo-badawczym Instytutu Geografii i Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Specjalizuje się w geomorfologii glacjalnej, a jej prace dotyczą skandynawskich głazów narzutowych pozostawionych przez plejstoceński lądolód na terenach Polski i północno‑wschodnich Niemiec. Od ponad dwóch dekad z zaangażowaniem tworzy lapidaria — zbiory głazów chronione przed zniszczeniem i wykorzystywane do geoedukacji oraz kształtowania postaw prośrodowiskowych wśród mieszkańców i geoturystów.

W wolnych chwilach podróżuje, eksplorując zarówno bliskie, jak i bardzo odległe zakątki świata. Od tropikalnego Singapuru i południowej Tajlandii, przez Jukatan, Egipt i Izrael, po północny Meksyk, Płaskowyż Kolorado, Uzbekistan i Tadżykistan, mroźną północną Gruzję czy Spitsbergen — każde z tych miejsc wzbogaca jej doświadczenie i inspiruje w pracy dydaktycznej, zarówno tej formalnej, jak i nieformalnej.

Wystąpienie Autorki stanowi część programu VII Międzynarodowego Tygodnia Geomorfologii, organizowanego przez Stowarzyszenie Geomorfologów Polskich (https://sgp.umk.pl/).

Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych w naszym serwisie oraz dostosowania ich do Państwa indywidualnych potrzeb, korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookie na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookie użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień. Klikając „Akceptuję wszystkie”, zgadzasz się na przechowywanie plików cookie na swoim urządzeniu. Więcej w naszej polityce prywatności.