Wydział Sztuki UJK zaprasza na wernisaż wystawy Macieja Urbanka pt. „Zawiesina/Suspension”. Wydarzenie odbędzie się 9 października 2026 r. (piątek) o godz. 18:00 w siedzibie Instytutu Sztuk Wizualnych przy ul. Podklasztornej 117. Wstęp wolny – zapraszamy.
Jest o materii, która nie znika i nie rozpuszcza się w przygotowanej miksturze. Można nazwać ją ziemią, błotem albo innym ciałem. „Zawiesina” Macieja Urbanka zaczyna się w stanie pomiędzy ruchem i bezruchem, formą i rozpadem, obrazem i tym, co dopiero może zostać rozpoznane i nazwane.
Trzy monumentalne prace na papierze zostały przygotowane specjalnie do przestrzeni Galerii Level 1. Urbanek nie jest malarzem przedstawiającym świat, tylko organizatorem zdarzeń na papierze, bo gdy rozcieńczona farba spotyka papier, Maciej tworzy zapis tego dialogu: pigment podąża za wodą, spływa, zatrzymuje na granicach, przelewa, wylewa, zalewa, wypełnia, tak, jest w tych pracach logika wody. To ona organizuje powierzchnię, tworzy powtórzenia i różnice, rozgałęzienia, skupiska, szczeliny i przepływy. Proces, który zaczyna się od ruchu cieczy, stopniowo stabilizuje się w trwały ślad.
Wodne formy mają własną wewnętrzną logikę, niemal fraktalną: podobne układy powracają w różnych skalach. Można w nich dostrzec zarówno makroskalę planet i kontynentów: zarysy lądów, koryt rzek, obszarów zalewowych, plaż oglądanych z odległości Księżyca, korytarzy nieodkrytych jeszcze jaskiń, skalnych rzeźb i połaci lasów, jak i mikroskalę tkanek: komórek, kości, korzeni, chrustu czy włókien. Nie trzeba jednak zatrzymywać się przy żadnym z tych rozpoznań, ponieważ każde trwa tylko chwilę, ustępując miejsca kolejnemu. Formy przybliżają się do rzeczy, po czym ponownie stają się kształtem wodny.
To napięcie jest dla Urbanka kluczowe: obraz jest śladem rzeczywistości oraz formą kreacji, prace pozostają zawieszone między przedstawieniem a abstrakcją, przywołują świat, nie ilustrując go. Wytwarzają skojarzenia, nie pozwalając żadnemu z nich przejąć kontroli nad obrazem. To obrazy pojęć, nie zjawisk; form, które znamy, choć nie potrafimy jednoznacznie wskazać ich źródła.
W rodzinnych Kielcach prace Urbanka zyskują dodatkowy wymiar. W kontekście świętokrzyskiego pejzażu, organiczne struktury rezonują mocniej, układając się w spójny, migoczący, biologiczny i geologiczny organizm.
Urbanek wzywa: „abstrakcja jest pilna”! W świecie nasyconym obrazami, które natychmiast chcą coś komunikować, wyjaśniać, dokumentować i potwierdzać, proponuje obraz tajemniczy, niepewny, który wstrzymuje natychmiastowe znaczenie. Ta abstrakcja odmawia jednej pewnej, trafnej fabuły, jednoznacznej postaci i gotowego komunikatu, to zaproszenie Autora do wejścia w złożoność formy materii.
Urbanek zaprzecza szybkości rozpoznania i czytelności obrazu. Jego praca domaga się trwania przy obrazie, patrzenia, podczas którego kolejne rozpoznania pojawiają się i rozpadają. W tym sensie patrzenie i myślenie stają się tym samym procesem.
Obraz nieprzedstawiający potrafi mówić intensywnie- jak sztuka dokumentalna czy krytyczna. Nie musi opowiadać historii, żeby ją wytwarzać, ani ilustrować świata, żeby przekazywać o nim wiedzę.
Zawiesina trwa w momencie, jeszcze przed jego nazwaniem. Pomiędzy wodą, pigmentem, papierem, przypadkiem, decyzją, rozpoznaniem, niepewnością i wiedzą. Pomiędzy obrazem czegoś a obrazem samym w sobie.
Maciej Urbanek – ur. 1979 w Kielcach. Mieszka i pracuje między Londynem, Amsterdamem i Abu Dhabi. Studiował w Goldsmiths College oraz Royal Academy of Arts w Londynie (Gold Medal, 2010).
—
Maciej Urbanek, „Zawiesina / Suspension”
CSW ArtLAB UJK, Galeria Level 1
ul. Podklasztorna 117, Kielce
kurator: Wojciech Domagalski
identyfikacja wizualna: Aleksandra Pałgan
Wernisaż: 9 października 2026, godz. 18:00
Wystawa czynna: 10 października – 30 listopada 2026
