Odszedł od nas człowiek niezwykły, rzetelny, prawy, pracowity, najwięcej wymagający od siebie. Wizjoner, który nadał impuls rozwoju ukochanej Alma Mater, stworzył godne miejsce pracy pracownikom i nauki studentom. Każdy obiekt kampusu uniwersyteckiego przywodzi na myśl wytrwałe starania, zaangażowanie i konsekwentne działanie JM Rektora Prof. Jacka Semaniaka.
Drogi Jacku, trudno zrozumieć wyroki boskie... Żegnaj, na zawsze zostaniesz w mojej pamięci.
Wirtualna księga kondolencyjna
Jacek Semaniak (1964–2025)
Jacek Semaniak urodził się 30 marca 1964 w Strzelcach Opolskich. Ukończył studia magisterskie na kierunku fizyka (1988 r.) na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach. Stopień naukowy doktora nauk fizycznych uzyskał w 1995 roku w Instytucie Problemów Jądrowych w Świerku, a doktora habilitowanego – w 2002 roku na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Tytuł profesorski uzyskał w 2012 roku.
Od 1988 roku był zatrudniony w Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach na stanowiskach: asystenta stażysty (1988), asystenta (1989), adiunkta (1997) i profesora nadzwyczajnego (2003). W latach 2005-2008 pełnił funkcję prorektora ds. dydaktycznych i studenckich, a od roku 2008 – funkcję prorektora ds. ogólnych, a od 2012 roku rektora. Funkcję te sprawował przez dwie kadencje do 2020 roku.
W tym czasie nastąpił dynamiczny rozwój uczelni. Zakończono budowę Wydziału Nauk Ścisłych i Przyrodniczych, Biblioteki Uniwersyteckiej, Centrum Języków Obcych, Centrum Przedsiębiorczości i Biznesu, budynku Collegium Medicum oraz Centrum Rehabilitacji i Sportu. Wydział Humanistyczny otrzymał swój budynek. Wyremontowano i zmodernizowano budynki Wydziału Sztuki, Wydziału Pedagogiki i Psychologii i Rektoratu. Wartość tych inwestycji to ćwierć miliarda złotych. Pracowanie i laboratoria wyposażono w nowoczesną aparaturę wartą 100 milionów złotych.
Powstały nowe kierunki studiów, w tym kierunek lekarski, prawo i psychologia. Uczelnia przestała mieć charakter regionalny, gdyż połowa studentów UJK to mieszkańcy innych regionów, w tym spora grupa studentów zagranicznych.
Dorobek naukowy prof. Jacka Semaniaka obejmuje 85 prac poświęconych fizyce atomowej i molekularnej, w tym 80 opublikowanych w czasopismach z listy filadelfijskiej (między innymi Nature, Physical Review Letters, Physical Review, The Astrophysical Journal) oraz ponad 40 komunikatów prezentowanych na konferencjach międzynarodowych. Był współautorem wielu publikacji o charakterze dydaktycznym obejmujących podręczniki, poradniki metodyczne, zbiory zadań oraz poradniki dla nauczycieli w zakresie szkoły podstawowej i ponadgimnazjalnej.
Działalność naukowa profesora Jacka Semaniaka związana była z badaniem zderzeń elektronów swobodnych z jonami molekularnymi, badaniem mechanizmów jonizacji i emisji charakterystycznego promieniowania rentgenowskiego w zderzeniach jonów z atomami, wykorzystaniem metody rentgenowskiej analizy fluorescencyjnej w określaniu koncentracji pierwiastków śladowych.
Odbył długoterminowe staże naukowe w Królewskiej Politechnice Sztokholmskiej (18 miesięcy), Uniwersytecie Sztokholmskim (18 miesięcy) i Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej (6 miesięcy).
Pełnił funkcję kierownika projektów badawczych finansowanych przez Komitet Badań Naukowych i Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, kilku wieloletnich projektów realizowanych w ramach badań własnych i statutowych. Koordynował zadania realizowane przez stronę polską w ramach sieci badawczo-szkoleniowej finansowanej przez 5 Program Ramowy Unii Europejskiej. Badania naukowe, udokumentowane wspólnymi publikacjami, prowadził we współpracy z naukowcami z Uniwersytetu Sztokholmskiego, Królewskiej Politechniki Sztokholmskiej, Uniwersytetu w Gȍteborgu, Uniwersytetu w Erlangen, Instytutu Maxa Plancka w Heidelbergu, Uniwersytetu w Bazylei, Instytutu Fizyki Atomowej i Molekularnej FOM w Amsterdamie, Laboratorium Fizyki Neutronowej w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej, Oak Ridge National Laboratory, JILA Boulder, Uniwersytetu Karola w Pradze, Instytutu Problemów Jądrowych w Świerku.
Za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne został wyróżniony nagrodami rektora, Nagrodą Miasta Kielce, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Srebrnym Krzyżem Zasługi i Złotym Krzyżem Zasługi.
Od 2020 roku był prezesem Głównego Urzędu Miar. W 2023 roku otrzymał tytuł profesora honorowego Politechniki Opolskiej.
Zmarł 11 grudnia 2025 roku po ciężkiej chorobie.
Wpisy kondolencyjne
Profesor Jacek Semaniak był jedną z tych osób, które w pamięci wielu z nas pozostaną na zawsze. Autorytet, naukowiec, a przy tym wrażliwy i dobry człowiek. Osoba o nieprzeciętnej klasie, inspirująca, zawsze gotowa do działania, potrafiąca dostrzec wartość tam, gdzie inni jej nie widzieli. Po prostu piękny człowiek.
Wyrazy współczucia dla Bliskich Profesora oraz całej społeczności, która tak wiele Mu zawdzięcza.
Prawdziwym zaszczytem było Go znać. Prawdziwym zaszczytem będzie również troska o pamięć o Nim.
Nie miałem okazji współpracować z Panem Profesorem w czasie jego kadencji Rektorskiej. Ale słyszałem o Profesorze dużo dobrego. Na spotkaniu ostatnim poznałem go jako bardzo życzliwego i konkretną osobę. Najszczersze wyrazy współczucia dla bliskich.
Trudno jest zebrać myśli i ułożyć je w sensowną całość - wiadomość o śmierci pana Profesora przyjęłam z głębokim smutkiem. Odszedł wspaniały, mądry, życzliwy Człowiek wielkiej kultury i klasy. To On podpisał moją pierwszą umowę o pracę na Uniwersytecie - to On dał zielone światło do stworzenia akademickich mediów, które dmuchnęły mocno w nasze skrzydła. To On był ukochanym Tatą mojej serdecznej koleżanki, z którą łączę się dziś w bólu i to On był wspaniałym dziadziusiem dla jej dzieci.
Odszedł za wcześnie Człowiek, który był wielu ludziom jeszcze tak bardzo potrzebny.
Zachowam Pana na zawsze w pamięci, Panie Rektorze.
Czuję ogromny żal i ból. Za wcześnie, Panie Rektorze… To był zaszczyt móc pracować z prof. Jackiem Semaniakiem. Jego wiedza, pasja i oddanie dla Uczelni były dla mnie nieocenioną inspiracją. Był wizjonerem, a to dzisiaj rzadkość. Jestem niezmiernie wdzięczna za każdą chwilę współpracy. Będzie mi Go bardzo brakowało. Składam wyrazy współczucia dla Rodziny i bliskich.
Żadne słowa nie oddadzą mojego smutku. Bliskim Profesora Jacka Semaniaka składam wyrazy współczucia
Z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o śmierci prof. dr hab. Jacka Semaniaka. Miałem zaszczyt Go znać i z Nim współpracować. Zapamiętam Go jako człowieka życzliwego, zaangażowanego i wymagającego, który w ostatnich latach bardzo znacząco wpłynął na rozwój Uniwersytetu Jana Kochanowskiego. W znaczącym stopniu wspierał mnie w tworzeniu i wyposażaniu Laboratorium Posturologii. Wyrazy współczucia dla Rodziny i Bliskich
Trudno mi dzisiaj zebrać myśli. Do głowy przychodzą wspomnienia. Z wielu różnych sytuacji. Uczelnia. Kolejne inauguracje. Rozmowy u Ciebie w gabinecie, u Dziekana Janusza Detki. Spotkania na wielu imprezach uczelnianych. Spotkania prywatne. SMSy, maile. Dlatego myślę o Tobie nie tylko jako Rektorze. Ale jako przyjacielu. Myślę też o człowieku, który wierzył, że instytucja to ludzie, a przyszłość nie przychodzi sama – trzeba ją zbudować. I który naprawdę w to wierzył do końca. Pamiętam początki naszej znajomości – czas Erasmusa i wprowadzania punktów ECTS. Byłeś wtedy prorektorem, potem rektorem. Zawsze profesjonalny. Zawsze uważny. Zawsze myślący o przyszłości. Nigdy obojętny. Zawsze oddany Uczelni. Szanowałeś ludzi z inicjatywą. Tych, którzy pracowali dla dobra wspólnego, nie dla własnej korzyści.
Czas Twojego rektorowania był czasem niezwykłego rozwoju UJK w każdym zakresie: nauki, infrastruktury, relacji międzynarodowych. Jeśli widziałeś sens jakiegoś działania, nic nie było w stanie Cię zatrzymać. Pamiętam rozmowę o tym, że nie mamy jednostki, która zajmowałaby się cudzoziemcami. Na drugi dzień ruszyliśmy z procedurami tworzenia Centrum Kultury i Języka Polskiego. Bez odkładania. Bez zwlekania. Z przekonaniem, że to po prostu trzeba zrobić. Co roku witałeś ze Stasiem Cyganem i ze mną zagranicznych studentów. Byłeś obecny. Pomagałeś nam. Podobnie wyglądała rozmowa o stworzeniu Uniwersytetu Otwartego. Widziałyśmy z Anią Wileczek błysk w Twoich oczach, a już po kilku miesiącach Ania inaugurowała rok akademicki na Uniwersytecie Dziecięcym.
Pamiętam, gdy prosiłeś Lidię Michalską-Brachę i mnie o przygotowanie księgi jubileuszowej na 50-lecie UJK. Wtedy szczególnie mocno było widać, jak bardzo Uczelnia była dla Ciebie ważna. Dbałeś o każdy szczegół, każde zdjęcie, każdy podpis. Piotr Burda starannie dobierał fotografie. Monika Marcinkowska skrupulatnie sprawdzała wszystkie archiwalne detale - bo wszystko było istotne. Każdy fragment pamięci. Ta Uczelnia była Twoim światem. Twoją codziennością. Twoją odpowiedzialnością.
I znowu muszę powtórzyć:
My też odchodzimy.
Odchodzimy z ludźmi, którzy byli dla nas ważni.
Ale prawdziwie znikamy wtedy, gdy odchodzimy z ludźmi, którzy byli naszymi przyjaciółmi.
Żegnaj, Jacku…
Wyrazy współczucia dla Twoich Najbliższych. Jagodo, jestem z Tobą myślami.
Smutna wiadomość, za wcześnie odszedł. Zostaje dorobek udanego życia i wspomnienia wielu ciekawych rozmów fizyka z humanistą. Będzie miał trwałe miejsce w naszej pamięci
Z żalem przyjąłem wiadomość o śmierci Pana Profesora. Cieszę się, że dane było mi go poznać.
Rodzinie i bliskim składam głębokie wyrazy współczucia.
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie...
Z głębokim smutkiem przyjęłam wiadomość o śmierci Pana Profesora.Proszę przyjąć kondolencje i wyrazy współczucia dla rodziny.
Panie Profesorze... żadne słowa nie oddadzą naszego smutku...
Był Pan wspaniałym Człowiekiem...
Panie Profesorze, był Pan rektorem podczas całych moich studiów, a także części doktoratu. Funkcja Rektora zawsze będzie mi się ciepło kojarzyć właśnie z Panem jako osoby blisko studenta i doktoranta. Dla mnie wiadomość o śmierci Pana Profesora to jak koniec pewnej epoki. Zapamiętamy Pana jako wybitnego naukowca i rektora, a także wspaniałego człowieka. Moje kondolencje dla całej rodziny i bliskich. Ulubieńcy bogów umierają młodo.
Panie Rektorze, boli Pana odejście. Ale pozostaje Pan w pamięci, we wspomnieniach..Spoczywaj w pokoju
Z głębokim smutkiem żegnam Profesora, na którego zajęcia miałem zaszczyt uczęszczać. Był wyjątkowym, życzliwym człowiekiem – pełnym empatii, pogody ducha i szacunku dla drugiego. Zawsze otwarty na studenta, cierpliwy i pomocny, potrafił przekazać trudny materiał w sposób przystępny i przyjazny, wiedząc, że dla wielu z nas nie był to wiodący przedmiot.
W pamięci zachowam Go jako osobę ciepłą, dobrą i szczerze oddaną swojej pracy i ludziom.
Cześć Jego pamięci.
Z głębokim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci
prof. dr hab. Jacka Semaniaka,
byłego Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego.
Miałem zaszczyt współpracować z Profesorem w okresie, w którym dzięki jego otwartości i przychylności powstało Uniwersyteckie Centrum Mediów, studio telewizyjne oraz Radio Fraszka. To właśnie za jego kadencji rozpocząłem pracę w studiu telewizyjnym i pełniłem funkcję redaktora naczelnego radia. Niejednokrotnie miałem okazję spotkać się z Profesorem osobiście i zawsze towarzyszył temu ogromny szacunek dla Jego życzliwości, profesjonalizmu i wizji rozwoju uczelni.
Odszedł człowiek, który realnie zmienił oblicze UJK, wspierał inicjatywy młodych ludzi i tworzył przestrzeń, w której media akademickie mogły się rozwijać.
Rodzinie, Bliskim oraz całej społeczności akademickiej
składam wyrazy szczerego współczucia.
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie a światłość wiekuista niechaj mu świeci Przez Miłosierdzie Boże niech odpoczywa w Pokoju wiecznym Amen
Odejście Pana Profesora Jacka Semaniaka,
Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego,
jest głęboką stratą dla całej wspólnoty akademickiej.
Jego działalność naukowa i organizacyjna, a także sposób sprawowania funkcji rektora, w istotny sposób ukształtowały oblicze uczelni i pozostawiły trwały ślad w jej historii. Był autorytetem opartym na mądrości, odpowiedzialności i szacunku dla drugiego człowieka.
Pozostanie w pamięci jako człowiek wierny idei uniwersytetu i jego misji.
Rodzinie, Bliskim oraz całej społeczności Uniwersytetu Jana Kochanowskiego składamy wyrazy szczerego współczucia.
Anna i Krzysztof
Z wielkim smutkiem żegnam Człowieka, który potrafił uczyć w sposób spokojny, życzliwy i pełen serca.
Bardzo doceniam to, jak potrafił wspierać studentów i jaką atmosferę tworzył swoją obecnością.
Był kimś wyjątkowym – dobrym, ciepłym i zawsze szanującym drugiego człowieka.
Dziękuję za możliwość brania udziału w zajęciach u Pana Profesora - studentka kierunku lekarskiego.
Spoczywaj w pokoju.
Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci prof. dr hab. Jacka Semaniaka, byłego Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego.
W pamięci społeczności Radia Fraszka pozostanie jako osoba wyjątkowo życzliwa i otwarta, której wsparcie i przychylność umożliwiły powstanie Uniwersyteckiego Centrum Mediów, studia telewizyjnego oraz naszego radia akademickiego. Jego decyzje i zaangażowanie stworzyły fundamenty, na których do dziś budujemy rozwój studenckich mediów UJK.
Rodzinie, Bliskim oraz całej społeczności akademickiej
składamy wyrazy szczerego współczucia i solidarności w tym trudnym czasie.
Redakcja Radia Fraszka
Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
Z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o odejściu profesora, którego miałem zaszczyt poznać jeszcze w czasach Akademii Świętokrzyskiej kiedy 20 lat temu przyszedłem do pracy. Był nie tylko znakomitym naukowcem i organizatorem życia akademickiego, ale przede wszystkim człowiekiem o ogromnej kulturze, życzliwości i szacunku wobec innych. W mojej pamięci pozostanie jako osoba, która potrafiła inspirować, wspierać i uczyć – zarówno swoim słowem jak i postawą.