Profesor pozostanie w mojej pamięci jako Człowiek przyjazny i życzliwy. Jego odejście jest ogromną stratą dla środowiska naukowego, a także ludzi, którzy Go poznali .
Spoczywaj w pokoju!
Rodzinie i Bliskim składam wyrazy najgłębszego współczucia.

W imieniu Uczelnianej Rady Samorządu Studentów Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach składam najszczersze wyrazy współczucia Rodzinie oraz Bliskim Jego Magnificencji Rektora prof. dr hab. Jacka Semaniaka.

Odejście Pana Profesora jest ogromną stratą dla całej społeczności akademickiej. Był wybitnym uczonym, cenionym nauczycielem i wizjonerem, dla którego studenci, ich rozwój oraz głos samorządu studenckiego miały szczególne znaczenie. Zawsze podkreślał rolę dialogu, otwartości i współpracy, traktując studentów jako ważnych partnerów w życiu Uniwersytetu.

Jako Rektor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach prowadził uczelnię w duchu odpowiedzialności i wspólnoty. Współpraca z samorządem studenckim była dla Niego istotnym elementem funkcjonowania uczelni, a bardzo dobry, bezpośredni kontakt ze studentami budował na wzajemnym szacunku, zaufaniu i życzliwości. Wielokrotnie dawał wyraz przekonaniu, że Uniwersytet tworzą przede wszystkim ludzie, którzy w trudnych momentach powinni się wspierać i działać razem.

Z wdzięcznością wspominamy Jego zaangażowanie, mądrość oraz troskę o sprawy studenckie. Pozostanie w naszej pamięci jako autorytet, mentor i człowiek głęboko oddany wspólnemu dobru.

Łączymy się w bólu i smutku.

W imieniu Uczelnianej Rady Samorządu Studentów
Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach
Przewodnicząca URSS
Zuzanna Świderska

„Prawdziwym przyjacielem jest ten, dzięki któremu staję się lepszy” - Św. Jan Paweł II
Dzięki Panu Rektorowi zarówno Ludzie, jak i Świat właśnie tacy się stawali.
Wspaniały Człowiek, który na zawsze pozostanie w naszej pamięci. Dziękuję za wszystko, Pani Profesorze!

Z żalem i smutkiem żegnam Jacka, kolegę ze studiów w Instytucie Fizyki na ul. Leśnej 16. Byliśmy razem na roku i w grupie, chodziliśmy na seminaria do Docenta S. Chojnackiego. To były fajne lata i bardzo miło je wspominam.

Byłeś zawsze życzliwym i uczciwym człowiekiem i takiego Cię zapamiętam. Zawsze kibicowałem Twojej karierze naukowej i pracy dla rozwoju Uczelni. Twoja śmierć przyszła za wcześnie, jeszcze wiele mogłeś zrobić dla Kielc i UJK.

Żegnaj, Kolego.

Składam wyrazy najgłębszego współczucia Tobie Jagoda, Rodzinie i Bliskim.

Nie jestem w stanie wyrazić smutku i żalu po odejściu Jego Magnificencji Rektora, prof. Jacka Semaniaka.

Profesor pozostanie w mojej pamięci jako Człowiek wielkiej kultury, oddany naszej Uczelni. Jego odejście jest ogromną stratą dla środowiska naukowego, a także ludzi, którzy Go poznali i z Nim współpracowali.

Spoczywaj w pokoju!
Rodzinie i Bliskim składam wyrazy najgłębszego współczucia.

Szanowny Panie Rektorze,
wiadomość o Pana odejściu, to wielki żal, smutek i niedowierzanie.
Dziękuję Panu za uśmiech, kulturę osobistą, takt i każdą, chociażby najkrótsza rozmowę. Pracowałam z Panem Rektorem wiele lat, dziękuję za nie, bo był to dla mnie zaszczyt. Mieliśmy się nie poddawać chorobie Panie Rektorze, ja to zobowiązanie będę kontynuować. Będzie Pana Rektora bardzo brakowało nam wszystkim, całej społeczności akademickiej. Nie mówię żegnam, tylko do zobaczenia.
Składam wraz całą moją rodziną wyrazy najgłębszego współczucia Rodzinie i Bliskim Pana Rektora .

Szanowny Panie Rektorze,
żegnając Pana, pochylam się z szacunkiem nad Wielkim Człowiekiem, który łączył mądrość, wiedzę z empatią, racjonalną wizję rozwoju naszego Uniwersytetu z wrażliwością na drugiego człowieka, a autorytet z życzliwością i otwartością.
Tak Pana zapamiętam: jako Człowieka wielkiej kultury osobistej i odpowiedzialności, którego obecność kształtowała wspólnotę Uniwersytetu.
To dla mnie ogromny zaszczyt, że mogłam Pana poznać i pracować z Panem.
Pana dzieło i Osobowość pozostaną na zawsze w mojej pamięci.

Składam wyrazy głębokiego współczucia Rodzinie oraz Bliskim Pana Rektora

Moje kondolencje dla rektora gdzie studiowałem. Zawsze było dzień dobry, porozmawiał. Uczelnia była dla mnie drugim domem. Jak umarł pan profesor to był dla mnie szok.

Dalej nic nie napisze bo łzy mi w oczach stoją. ...

Wyrazami szacunku dla rodziny dużo zdrowia

Aleksander Bajoryński
Absolwent Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach w latach 2016-2020

Śmierć prof. Jacka Semaniaka stanowi wielką stratę dla całego regionu świętokrzyskiego. Lista Jego zasług nie kończy się przecież na tym, co zrobił dla Uniwersytetu, a samo to wystarczyłoby do obdzielenia co najmniej kilku osób... Po latach od zakończenia studiów na ulicy Leśnej z zadowoleniem śledziłam zmiany, jakie zachodziły na mojej uczelni - ekspresową rozbudowę infrastruktury i powstawanie nowych kierunków studiów. Z dumą oglądało się w mediach Rektora, który z takim oddaniem mówi o Uniwersytecie, epatuje wysoką kulturą osobistą, ma duszę sportowca i z wielką życzliwością podchodzi do młodych ludzi - studentów. Usłyszałam kiedyś słowa, że "ten Semaniak to świetny menadżer". O tym, jak były trafne, przekonałam się, gdy rozpoczęłam pracę na UJK. Dotarło do mnie, jak wielkim wysiłkiem musiały być okupione te wszystkie przedsięwzięcia przyczyniające się do rozwoju uczelni. Tak, ten, kto stał za sterami to nie tylko świetny menadżer, ale też prawdziwy pasjonat, bezwzględnie oddany uczelni. Pan Rektor postawił swoim następcom wysoką poprzeczkę. Chcę wierzyć, że kiedyś ktoś jej dosięgnie. Rodzinie Pana Rektora składam najszczersze kondolencje.

Śpieszmy się kochać ludzi. Tak szybko odchodzą. Panie Rektorze był Pan wspaniałym człowiekiem, synem, mężem, ojcem i dziadkiem.
Najszczersze wyrazy współczucia dla rodziny.

Jego Magnificencjo, Panie Prezesie, Panie Profesorze,

Czujemy przytłaczający ból i smutek z powodu Pana odejścia. To jeszcze nie czas, żeby się żegnać.

Żegnamy wybitnego uczonego i cenionego nauczyciela akademickiego, cieszącego się powszechnym
i niekwestionowanym autorytetem środowiska naukowego.
Pan Profesor był obdarzony niezwykłym talentem obserwacji świata i życia. Jego strategiczne działania i ogromne zaangażowanie w rozwój Uniwersytetu, miasta Kielce i regionu świętokrzyskiego zapisały się trwale w historii polskiej nauki.
Żegnamy naszego Mentora, a przede wszystkim wyjątkowego i szlachetnego Człowieka, który swoją mądrością budził szacunek, a jednocześnie dodawał odwagi i inspirował nas do działania.

Z Instytutem Biologii prof. dr hab. Jacek Semaniak związany był od lat. Do Instytutu przychodził jako Naukowiec, Rektor, Prezes GUM, ale przede wszystkim jako Przyjaciel. Uczestniczył w każdym ważnym instytutowym spotkaniu,
w konferencjach, seminariach, wspólnych projektach i publikacjach. Współtworzył niezapomnianą atmosferę „Nocy Biologów”, brał udział w Jubileuszu 50-lecia istnienia Instytutu, w „Naukowej Środzie”, Olimpiadzie Biologicznej.
Był wielkim orędownikiem powstania Ogrodu Botanicznego i współpracy Instytutu Biologii (Uniwersytetu) z Geonaturą Kielce.
Inspirował, podpowiadał, motywował do działania i wspierał. Służył nieocenioną radą i zawsze mobilizował nas do kolejnych naukowych wyzwań. Był niestrudzonym popularyzatorem nauki i wizjonerem o niespożytej energii. Będziemy wspominać Jego nieprzeciętną erudycję, pasje badawcze, nieustaną aktywność, ciągłe poszukiwanie nowych pomysłów
i poczucie ogromnej odpowiedzialności za powierzone obowiązki. Otwarty i życzliwy wobec innych, kochał historię, sport i świat przyrody. W życiu naukowym łączył wiedzę z wrażliwością na piękno natury.

Instytut Biologii żegna serdecznego Przyjaciela, Człowieka wielkiego serca, mądrości i odpowiedzialności za wspólne dobro, zawsze gotowego do współpracy i wspierającego działania na rzecz rozwoju Instytutu.

Panie Profesorze, na zawsze pozostanie Pan w naszych sercach i pamięci.

Ars longa, vita brevis.

Składamy wyrazy głębokiego współczucia Rodzinie i Bliskim.
Łączymy się w smutku i żałobie.

Dyrekcja, Rada Naukowa i Pracownicy Instytutu Biologii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach

Życie jest pięknym darem, ale obarczonym warunkiem końca, a każdy dzień naszego życia jest podróżą przybliżającą nas ku śmierci. Trudno jest jednak pogodzić się z faktem, że akurat TA PODRÓŻ trwała tak krótko…
Wyrazy współczucia dla całej RODZINY Pana Profesora Jacka Semaniaka

Z ogromnym smutkiem i niedowierzaniem przyjęłam wiadomość o śmierci Pana Profesora. Była to dla mnie wiadomość niezwykle bolesna — trudno mi było w nią uwierzyć, ponieważ żaden z prowadzących nie zapadł mi w pamięć tak głęboko jak On.

Pan Profesor uczył mnie biofizyki w sposób wyjątkowy — dzięki Niemu przedmiot, który dla wielu wydaje się trudny, stawał się zrozumiały i logiczny. Był nie tylko wybitnym nauczycielem, ale także autorytetem i wzorem do naśladowania. Zawsze kulturalny, życzliwy, uśmiechnięty, o niesamowitej kulturze osobistej. Na wykłady przychodził zawsze w garniturze, podkreślając w ten sposób szacunek do studentów i do nauki.

Dzięki Jego determinacji i zaangażowaniu powstał kierunek lekarski — to właśnie dzięki Niemu mogę dziś kształcić się blisko domu, bez konieczności wyjazdu daleko. Jestem ogromnie za to wdzięczna. Nigdy nie zapomnę Jego słów na jednym z wykładów, kiedy wspominał, że mimo braku poparcia ze strony polityków, nie poddał się i doprowadził do powstania kierunku lekarskiego.To najlepiej pokazuje, jak wielką był postacią.

Odejście Pana Profesora to ogromna strata, ale jestem pewna, że pamięć o Nim będzie wieczna.
Dziękuję że mogłam ten zaszczyt poznać Pana Profesora.

Proszę przyjąć wyrazy najszczerszego współczucia i kondolencje.

Najszczersze kondolencje dla Bliskich. Zawsze słyszałam o Panu, Panie Profesorze, same dobre rzeczy pod względem naukowym i organizacyjnym. Jest mi przykro, że już nie ma Pana z nami i nie będziemy już mogli korzystać z Pana wiedzy i doświadczenia. Dziękuję za Pana pracę i postawę.

Pogrążeni w smutku żegnamy dzisiaj Pana Profesora Jacka Semaniaka - Rektora, wybitnego naukowca, ale także Przyjaciela - pracowników Uczelni i studentów. Człowieka serdecznego, życzliwego i otwartego na potrzeby innych. Panu Profesorowi zawdzięczamy powstanie i rozwój mediów akademickich – uwierzył w naszą ideę, podzielał ją i zaraził entuzjazmem do stworzenia przestrzeni, w której studenci mogą zdobywać zawodowe szlify. Uniwersytecka telewizja, radio, czasopismo – bez wsparcia Pana Profesora nie byłyby w tym miejscu, w którym są dziś. Wierzymy, że przyszłe pokolenia studentów będą czerpać ze spuścizny, którą Pan zostawił.

Panie Profesorze - dziękujemy i do zobaczenia!
Rodzinie, bliskim i współpracownikom Profesora składamy wyrazy współczucia i łączymy się w bólu.

Z wielkim smutkiem przyjąłem wiadomość o śmierci Pana prof. dr hab. Jacka Semaniaka, Rektora UJK zawsze bardzo życzliwego Instytutowi Historii, rozumiejącego humanistykę i humanistów. Będę wspominał spotkania z Nim na ścieżkach rowerowych, zapamiętam na zawsze wspólne wędkowanie na Chańczy z okazji święta Uniwersytetu.
Requiescat in pace.
Jacek Pielas

Profesor Jacek Semaniak – był człowiekiem niezwykle życzliwym studentom.
Był osobą, która nie tylko wspierała inicjatywy studenckie, ale realnie pomagała im nabierać kształtu. Dzięki Jego zaangażowaniu powstał magazyn „Presik” – przestrzeń, w której wielu z nas mogło po raz pierwszy uczyć się dziennikarstwa, składu graficznego i odpowiedzialności za słowo.

Dla mnie była to droga, która otworzyła kolejne etapy życia zawodowego – doświadczenie jakie zdobyłam w Presiku, pełniąc funkcję redaktora naczelnego, pozwoliło mi stworzyć własny magazyn reklamowy a później agencję marketingową. Bez tej szansy, zaufania i wsparcia, które otrzymaliśmy na studiach moja ścieżka zawodowa mogłaby wyglądać zupełnie inaczej.

Dziękuję profesorze.
Rodzinie i Bliskim składam wyrazy współczucia.

Z żalem przyjąłem wiadomość o śmierci śp. prof. Jacka Semaniaka. Jako student ratownictwa medycznego zapamiętam Go jako Rektora, który naprawdę był z nami obecnego, życzliwego i bliskiego studentom.

Szczególnie zostaną ze mną wspomnienia z juwenaliów, gdy co roku stawał razem ze studentami na starcie biegu. Ten gest mówił więcej niż oficjalne przemówienia, budował wspólnotę i poczucie, że Uniwersytet to ludzie, a nie tylko mury.

Dziękuję za tamten czas i za Uniwersytet, który tworzył.
Rodzinie i Bliskim składam szczere kondolencje.

Składam wyrazy głębokiego współczucia dla całej rodziny Ś.P. prof. Semaniaka w szczególności żonie .

Zostanie Pan Profesor na zawsze w naszej pamięci, chcielibyśmy żeby każdy uczący nas prowadzący był tak dobrym i kompetentnym człowiekiem

...Stawiłeś sobie pomnik trwalszy niż ze spiży
Od królewskich piramid sięgający wyżej...

Non omnis moriar.

Z głębokim smutkiem i żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Jego Magnificencji Rektora, śp. prof. Jacka Semaniaka.

Profesor Jacek Semaniak był wybitnym uczonym, autorytetem naukowym oraz zasłużonym organizatorem życia akademickiego. Jego działalność naukowa, dydaktyczna i publiczna w sposób trwały wpisała się w historię polskiego szkolnictwa wyższego, a jego praca i zaangażowanie w dynamiczny rozwój macierzystej Uczelni budzi podziw i szacunek. Odejście Profesora Jacka Semaniaka stanowi ogromną stratę dla środowiska akademickiego.

Rodzinie, Bliskim oraz Wspólnocie Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach składamy wyrazy najgłębszego współczucia i kondolencji.

Rektor Uniwersytetu Szczecińskiego
wraz z całą społecznością akademicką

Wierzę, że to nie koniec a początek Drogi Profesora Jacka Semaniaka. Jego wielkie zaangażowanie na rzecz Uniwersytetu i regionu zawsze pozostaną w pamięci ludzi. Rektor Jacek Semaniak zostanie w mojej pamięci jako człowiek zawsze aktywny, rzutki, niesłychanie ambitny i skuteczny. Pozostaje w ludzkim wymiarze pustka i żal za kimś, kto autentycznie nadał uniwersyteckości naszej Uczelni.

Wyrazy głębokiego współczucia w tych trudnych chwilach dla Żony, Syna, Córki i siostry Anny. Żegnaj Jacku.

Caro professore, caro Jacek, innanzitutto: grazie per la fiducia che hai riposto in me. Con grande piacere ricordo le varie volte che ci siamo visti: prima al rettorato, dove con una calma ed un'esperienza sopraffine risolvevi situazioni che a me sembravano complicatissime, poi all'istituto di fisica, dove con leggerezza si poteva parlare di diverse cose, inclusa la fisica. Quella fisica così bella (non siamo neutrali) che, nonostante tutte le altre cose e attività che hai portato avanti, ti definiva.
In questi giorni ci rammarichiamo per la tua scomparsa prematura, ma celebriamo anche i tuoi successi.
Un grandissimo CIAO, che ricorda un canto italiano che tanto ti piaceva.

Z głębokim żalem składam wyrazy współczucia Rodzinie oraz społeczności akademickiej po śmierci Jego Magnificencji Rektora.

Smutek i niedowierzanie, dlaczego tak wcześnie Pan Rektor odszedł. Rodzinie i Bliskim Pana Rektora składam wyrazy głębokiego współczucia.

„Są tacy ludzie, którzy nigdy nie przestaną być dla nas ważni”

Zawsze uprzejmy, pełen ciepła, wyrozumiałości... Będzie nam Panie Rektorze Pana brakować... Wyrazy ogromnego współczucia dla Bliskich... Spoczywaj w pokoju...

"Czasem odchodzą nasze anioły
I nagle w miejscu staje czas
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz
Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok
Czasem odchodzą dobrzy ludzie
Co nam pomogli w życiu wiele
I próżno wtedy pytać Boga
Czemu odchodzą przyjaciele
Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas"
Wyrazy współczucia dla Rodziny i Bliskich Pana Profesora